Birleşik Krallık'ta asılan son kadın olan Ruth Ellis, Başbakan Yardımcısı'nın tavsiyesi üzerine Kral tarafından koşullu af aldı. Bu karar, istisnai bir davada ölüm cezasının tarihsel adaletsizliğini tanıyan bir merhamet eylemi olarak değerlendiriliyor.
Ruth Ellis, 10 Nisan 1955'te David Blakely'yi vurarak öldürmüş, yargılanarak cinayetten mahkum edilmiş ve 13 Temmuz 1955'te idam edilmişti. O dönemde hiçbir erteleme veya temyiz başvurusu yapılmamıştı.
Af başvurusu, Ruth Ellis'in dört torunu tarafından yapıldı. Başvuruda, Ellis'in sorumluluğunun, duruşmasında hiçbir zaman tam olarak tanınmayan aile içi şiddet, travma ve koşullar tarafından derinden şekillendirildiği belirtildi.
Modern hukuk kapsamında, Ruth Ellis'in kontrol kaybı veya azalmış sorumluluk gibi kısmi savunmaları ileri sürebileceği ve bu savunmaların cinayet mahkumiyetini adam öldürmeye indirgeyebileceği ifade ediliyor. Bugün bir jüri tarafından değerlendirilseydi sonuç farklı olabilirdi.
Birleşik Krallık'ta asılan son kadın olan Ruth Ellis'in cezasının müebbet hapis ile değiştirilmesi, bu özel durumda ölüm cezasının tarihsel adaletsizliğini dikkate alıyor. Hükümet, bugünkü kararın ailesine bir nebze olsun huzur getirmesini umuyor.
Başbakan Yardımcısı ve Adalet Bakanı David Lammy şunları söyledi: "70 yıl boyunca Ruth Ellis'in ailesi onun hikayesinin duyulması için mücadele etti. 70 yıl önce olanları değiştiremeyiz. Ancak bunun istisnai bir dava olduğunu kabul edebiliriz. Bugünkü koşullu af bir merhamet eylemidir. Umarız Ruth'un ailesine bir nebze huzur getirir."
Ruth Ellis'in torunu Laura Enston ise şu açıklamayı yaptı: "Bugün nihayet büyükannemiz Ruth Ellis için adalet yerini buldu. Bu af, 71 yıl önce olanları geri almıyor. Kırılan hayatları, geride kalan çocukları, kaybedilen yılları geri getirmiyor. Ancak resmen ve nihai olarak Ruth'un idam edilmemesi gerektiğini, adalet sisteminin onu başarısızlığa uğrattığını söylüyor. Bu kabul, ailemiz için derin bir anlam taşıyor. Ruth, sürekli ve vahşi bir istismarın kurbanıydı. Çocukları -annemiz ve amcamız- bundan asla kurtulamadı. Amcamız intihar etti; annemizin travması, ihtiyacımız olan ebeveyn olmasını engelledi. Ruth'un idamının gölgesi iki nesil boyunca üzerimize düştü. Bize ait olmayan bir utancı taşıdık. Adalet Bakanı'na harekete geçme cesareti gösterdiği için derinden minnettarız. Umarız Ruth'un hikayesi, adalet sisteminin kadınları uçuruma sürükleyen istismarı hesaba katması ve hatalarını kabul etmekten korkmaması gerektiğine dair kalıcı bir hatırlatma olur."
Yasalar on yıllar içinde değişti ve artık yakın partner şiddetinin, özellikle de zorlayıcı ve kontrol edici davranışın bireylerin sonraki eylemleri üzerindeki etkisine dair gelişmiş anlayışımızı yansıtıyor. Bu istismar orantısız bir şekilde kadınlar tarafından yaşanıyor.
Mağdurlar ve Kadına Yönelik Şiddetle Mücadeleden Sorumlu Bakan Catherine Atkinson şunları ekledi: "70 yıldır Ruth Ellis'in ailesi başına gelenlerin ağırlığını taşıdı. Bugün davasının istisnai koşullarını ve bunların hayatı üzerindeki etkisini tanıyoruz. Torunlarına bu davayı gündeme getirme ve hikayesinin sonunda duyulmasını sağlama kararlılıkları için teşekkür ediyorum."
