Merhaba herkese. Eğitim Festivali'ne tekrar dönmek harika. Beni davet ettiğiniz için teşekkür ederim ve umarım şu ana kadar her şeyden keyif alıyorsunuzdur. Burada bu kadar etkileyici ve ilham verici konuşmacı, yazar ve araştırmacıyla bir arada olmak bir zevk. Ve elbette, tüm eğitimi kutlayan bir etkinlikte bulunmak da öyle.
Ofsted'de, bizim görev alanımız - benim görev alanım - en erken eğitim ve bakım yıllarından, çocukların hayata en iyi başlangıcı yapmalarını desteklemekten, ilkokul ve ortaokul yolculuklarına, lisans düzeyindeki çıraklıklara ve öğretmen eğitimine ve aradaki tüm sosyal bakıma kadar uzanıyor. Son birkaç aydır, yenilenen denetim yaklaşımımızı hayata geçirirken üstlendiğimiz yolculuktan bahsederek tüm bu eğitim yolculuğunu yansıtmak istiyorum. Ayrıca gördüklerimizden bazılarını - iyi gittiğini duyduğumuz alanları ve bunu kesinlikle destekleyen bazı istatistikleri - raporlamak istiyorum. Festival ruhuyla, kaliteli öğretimin önemini kutlamak ve öğretmenlerin de becerilerini geliştirme şansı bulmasını sağlamak için biraz zaman ayırmak istiyorum.
Şu ana kadar, yenilenen denetimlerimizle ilgili geri bildirimlerin bir parçası olarak birçok olumlu şey duyduğumuzu söylemekten memnuniyet duyuyorum. Değişim zordur ve asla evrensel olarak olumlu bir yanıt bekleyemeyiz. Bize söylediklerinizi dinlemeye devam edeceğiz, böylece yansıtabilir ve gelişebiliriz. Ancak yayınlanan araç setlerimizin denetimler etrafında daha fazla şeffaflık sağladığı, herkesin müfettişlerin tam olarak neye bakacağını ve nasıl hesap vereceğinizi anlamasına yardımcı olduğu yönünde bir algı var. Her değerlendirme alanında her not için neyin gerekli olduğunu çok net bir şekilde belirttik ve müfettişlerimizin kullandığı tüm eğitim materyalleri de çevrimiçi olarak mevcut. Geliştirilmiş metodolojimiz, yansıtıcı uygulama ve artan diyalog için yer açar. Kesinlikle duyduğumuz şey bu. Bize denetimin daha işbirlikçi, size yapılan bir şeyden ziyade daha üretken bir konuşma gibi hissettirdiğini söylüyorsunuz. Bu, denetimin başında uyum oluşturma ve biz gelmeden önce bağlamınızı gerçekten anladığımızdan emin olmak için dinleme şansımız olan planlama görüşmesine de yansıyor. Aday rolü ayrıca, özellikle daha küçük ilkokullarda liderlik üzerindeki baskıyı bir miktar hafifletiyor. Tüm bu yönler, liderler ve ayrıca personeliniz için daha iyi bir refah sağlıyor. Duyduklarımızdan gerçekten memnunum. Hala titiz bir süreç olduğunu biliyorum. Yüksek standartları bu şekilde garanti ediyoruz. Ama aynı zamanda daha adil, daha insani, daha işbirlikçi.
Az önce bahsettiğim tüm bu değişiklikler, Kasım ayında denetimlere başladığımızdan beri yürürlükte. Ve o zamandan beri neredeyse 6.000 rapor kartı yayınladık. Bu, elbette, ülkenin her yerindeki okul, kurum ve ortamların sayısını düşünürseniz küçük bir örnek. Bu nedenle, özellikle kesin bir sonuç çıkarmak için çok erken olsa da, size bahsetmek istediğim bazı olumlu eğilimler ortaya çıkmaya başlıyor. 'Liderlik ve yönetişim' ile başlayayım. Şu anda, okulların ve mesleki eğitim ve beceri kurumlarının %84'ü 'liderlik ve yönetişim' alanında 'beklenen standart' veya üzerini elde ediyor: her iki alanda da %84. Bu son derece güven verici! Bu, öncelikleri belirleyen ve bunlara göre hareket eden, tüm öğrenciler için yüksek beklentiler kültürü aşılayan ve personelin bu değişimi gerçekleştirmek için ihtiyaç duyduğu eğitim ve bilgiye sahip olmasını sağlayan liderler olduğu anlamına geliyor. Son noktaya daha sonra döneceğim. 'Kapsayıcılık' değerlendirme alanı için de çok olumlu sonuçlar görüyoruz – bu alan özellikle kalbime yakın. Şu anda mesleki eğitim ve beceri notlarının %85'ini ve okulların %89'unu 'beklenen standart' veya üzerinde görüyoruz. Bu, denetimde, hangi öğrencilerin desteğe ihtiyacı olduğunu aktif olarak belirleyen ve buna sahip olduklarından emin olmak için ellerinden geleni yapan liderler gördüğümüz anlamına geliyor. Kapsayıcılıktan bahsederken her zaman olduğu gibi, özel eğitim ihtiyacı olanları ve dezavantajlı olanları kastediyorum – ve ayrıca bir öğrencinin şansını engelleyebilecek diğer engelleri de kastediyorum. Onları yoran bakım sorumlulukları, onları huzursuz eden evdeki aksaklıklar, hayatta henüz işlemek zorunda kalmamış olabilecekleri stres ve duygulara sokan yas. Bu nedenle, bu alanda bu kadar olumlu sonuçlar görmek ve çocukların ve öğrencilerin bu uzun ve kısa vadeli engelleri aşmak için desteklendiğini bilmek gerçekten güven verici. Okullarda, 'devam ve davranış'ın %84'ün üzerinde 'beklenen standart' ve üzeri olarak derecelendirildiğini bildirmekten de memnuniyet duyuyorum. Umarım bu olumlu rakam, bazılarının bu değerlendirme alanıyla ilgili endişelerini hafifletmeye başlayabilir. Denetimde, devamın en yüksek öncelik olarak belirlendiği, öğrencilerin ve ailelerinin devam etmek için desteklendiği ve okuldaki kültürün öğrenmeye elverişli olduğu okullar görüyoruz. Bu, öğrencilerin her gün gelmek istemesini sağlıyor ve istikrara en çok ihtiyaç duyanlara fayda sağlıyor. Ve daha önce söylediğim gibi, bu alanda olumsuzluklara karşı çalıştığınız yeri her zaman, her zaman tanıyacağız. Bağlamınıza bakarız, içinde çalıştığınız koşulları anlamak için kullanırız, ancak notumuzu önceden belirlemek için asla kullanmayız. Okullarda, 'kişisel gelişim ve refah' etrafında da gerçekten olumlu sonuçlar görüyoruz, %95 'beklenen standart' ve üzeri. Bu, öğrencilere sanat dahil ilgi alanlarını genişletme fırsatları verildiği anlamına geliyor. Kendine güvenen, dirençli ve bağımsız olmaları için destekleniyorlar, bu da onların iyi huylu ve mutlu yetişkinler olarak büyümelerine yardımcı oluyor. Pastoral bakımı nereden alacaklarını biliyorlar ve çok önemlisi, eğer ararlarsa dinleneceklerinden ve destekleneceklerinden emin olabilirler.
Bu nokta üzerinde durmak istiyorum. Son zamanlarda aklımda çok olan bir şeye değiniyor – gerçek, kalıcı, samimi, insani bağın önemi ve gerçek öğretmenlerin her gün yaptığı fark. Araştırmalar bize sürekli olarak, öğrencilerin öğrenme şeklinde en büyük farkı yaratan şeyin öğretimin kalitesi ve etkileşimin kalitesi olduğunu hatırlatıyor. Bu, özellikle en savunmasız ve dezavantajlı olanlar için önemlidir – evde veya günlük yaşamlarında belki de çok fazla olumlu etkileşimden yararlanamayan çocuklar ve öğrenciler. Eğitimde sahip oldukları etkileşimler tüm farkı yaratabilir. Ve bu en erken aşamalarda başlıyor! Erken yıllardaki etkileşimler, daha sonra gelen her şeyin temelini oluşturur. Elbette, bu etkileşimlerin miktarı önemlidir. Şarkılar, konuşmalar ve hikayeler duymak için birçok fırsat. Kalite de önemlidir! Sıra alma, yeni kelimeler duyma, paylaşımlı okuma – ve elbette, personelin bu etkileşimlere en çok ihtiyaç duyan çocukları tespit edebilmesi. Bu zengin etkileşimler, çocukların dilini ve kelime dağarcığını şekillendirir, bu da özgüvenlerini artırır ve sırayla onları öğrenmeye hazır hale getirir. Kanıtların gözden geçirilmesi, Eğitim Vakfı ile yapılan çalışmalar da dahil olmak üzere, bu noktayı güçlendiriyor. Etkili öğretim, bir çocuğun eğitimi boyunca ilerlemesini etkileyen en önemli tek faktör olmaya devam ediyor. Bunu tekrar söyleyeceğim: etkili öğretim en önemli tek faktördür. Bunun çok fazla baskı olduğunu biliyorum! Ama aynı zamanda: ne büyük bir ayrıcalık. Bu çocukların deneyimlerinin mutlak merkezinde olmak. Yapılacak farkı kişisel olarak bilmek. Bunun merkezinde, okullarımızda, ortamlarımızda ve kurumlarımızda yarattığımız ortam yatıyor: öğrencilerin kendilerini güvende, desteklenmiş ve öğrenmeye hazır hissettikleri bir ortam. Geçen yıl bu etkinlikte okulların 'çocukluk kaleleri' olduğundan bahsetmiştim: güvenlik ve sığınma yerleri. Topluluk ve bağlantı. Arkadaşlık ve insanlık. Bu yüzden, bugün sizinle tekrar konuşmaya hazırlanırken, o konuşmayı tekrar gözden geçirdim. Kendi sözlerinize ve metaforlarınıza geri dönmek her zaman iyi bir egzersizdir. O metafor içinde, kale içinde öğretmenlerin rolü üzerine düşünüyordum. Bence öğretmenler, o kaleleri sadece bir kaleden ziyade bir yuva haline getiriyor. Çünkü adanmış öğretmenler, personel ve liderler olmadan, bir okul sadece bir dizi duvar, koridor ve sınıftan ibarettir. Karakter yok, kültür yok, gerçekten ait olacak bir şey yok. Onu öyle yapan insanlar. Öğretmenler, besleme ve çocukların diğer insanların ve akranlarının olduğu bir odada ait olduklarını hissetmelerini sağlama konusunda eşsiz bir güce sahiptir. Çocukların her gün gelmek istemelerini sağlayan koşulları siz yaratıyorsunuz. Sınıflarda geçirdiğim 30 yılımda, ellerinden gelenin fazlasını yapan sayısız öğretmen asistanı, resepsiyon personeli, öğretmen ve lider gördüm. Aklıma takılan bir örnek, evde hayal edilemeyecek kadar zor zamanlar geçiren bir öğrenciydi. Pastoral personel, öğretmenler, liderler ve bizimle okulda çalışan topluluk polis memuru, sosyal hizmetlerle sürekli iletişim halindeydi. Aynı zamanda yerel meclis üyesi olan yönetim kurulu başkanı bile kişisel olarak dahil oldu. Bu gerçekten 'çocuğun etrafındaki ekip'in bir örneğiydi. Ne yazık ki, bu deneyim benzersiz olmayacak, bazılarınız ben konuşurken benzer deneyimleri aklınıza getiriyor olacak. Her neyse, bu çok yaygın hikaye – daha fazla ayrıntıya girebilirdim ama 15 yıl geçmesine rağmen, bu vaka hakkında hala çiğ duygularım ve özel detayları paylaşma isteksizliğim var. Şunu söylemek yeterli, evinde vakit geçirmek, annesiyle çalışmak, yiyecek, kıyafet sağlamak ve onlara başka türlü hayal bile edemeyecekleri geziler ve deneyimler vermek, herhangi bir fark yaratan şeyin sadece küçük bir parçasıydı. Aylar, yıllar sonra, sonuçta fark yaratan şey ilişkilerin sürekliliğiydi. Aynı personel, aynı topluluk, hayatlarında olmak, geçmişi bilmek, bazı günlerin neden 'kötü günler' olduğunu anlamak ve evet, sınırlara da sahip olmak. Geçen yıl burada bahsettiğim gibi, yardımcı olan insanlık, gerçek empatiydi – en azından umarım yardımcı olmuştur. Bu bir peri masalı değil; en iyi çabalara rağmen her şey muhteşem bir şekilde yolunda gitmez. Bazen 'ilerleme', 4. sınıf yerine güvenliktir. Ancak, şüphesiz yaptığımız hatalara ve yanlış adımlara rağmen geriye dönüp bakabildiğim şey, elimizden gelenin en iyisini yaptığımızdır. Bunu geçen hafta Eğitim Seçme Komitesi'ne söyledim: 'Çocuklarınızı tanıyın, onları iyi tanıyın ve ihtiyaçlarını karşıladığınızdan emin olun: bir eğitimcinin işi budur'. Okullar ve öğretmenler toplum için her şey olamaz; tüm toplum sorunlarını çözmemiz beklenemez ama sizin ve kamu sektöründe çalışan herkes için Tanrı'ya şükürler olsun!
Öyleyse, bildiğimiz gibi, etkili öğretmenler ve destek personeli çocuklar için en önemli tek faktörse, o zaman etkili öğretmenler geliştirmek, liderlerin yapabileceği en etkili şeylerden biri olmalıdır. Çünkü tüm bunlar – öğretimin kalitesi, etkileşimin kalitesi, kültür – bir kaza değildir. Bunların hiçbiri doğal olarak ortaya çıkmaz. Bir kişi bu doğuştan gelen yetenekle doğmaz. Etkili öğretimin merkezindeki uzmanlık, tamamladığınız eğitim, yaptığınız öğrenme, zaman ayırdığınız yansıtma ve tüm bir kariyer boyunca yaptığınız iyileştirme yoluyla gelir. Ve tüm bunlar, iyi kanıtlanmış sürekli mesleki gelişim ile desteklenmelidir. Şimdi 'sürekli mesleki öğrenme' terimini tercih ettiğimi itiraf ediyorum. Bu kulağa anlambilim gibi gelebilir, ama bence bundan daha fazlası. Personele, mevcut en iyi kanıtlara dayanan etkili, sürdürülebilir bir mesleki büyüme kültürü geliştirmek için araçlar ve eğitim vermek, her okulda ve ortamda çok önemlidir. Bu oturumdan sonra Profesör Stuart Kime ile bir atölye çalışması yapıyorum ve tam olarak bunu tartışacağız. Kanıta Dayalı Eğitim, öğretmen büyümesi hakkındaki konuşmayı, her öğretmenin güçlü yönlerini tanımasına ve zaten olduğundan daha da etkili olmasına yardımcı olan daha anlamlı, sürdürülebilir bir yaklaşıma taşımaktan bahsediyor. Bunu eylem halinde gördüğünüzde, gerçekten ilham verici. Geçen ay, 5 personelden 2'sinin stajyer olduğu küçük bir topluluk yardım kuruluşu kreşinde gördüm. Biri Seviye 2, diğeri Seviye 3 çıraklık yapıyordu – iş başında ve iş dışında zaman, ikisi arasında bir tutarlılık ile. Tüm alanlarda 'güçlü' olarak değerlendirdiğimiz bu küçük, kırsal kreş, tüm personelin tam nitelikli olmasını ve uygulamalarını geliştirmesini istiyordu, bu tüm erken yıllar ortamlarında görmediğimiz bir şey. Oradaki çocuklar mutlu ve gelişiyordu. Bunun daha fazlasını görmek istiyoruz: daha fazla personelin gelişebilmesi. Ve şunu söyleyeceğim, 'gelişmek' kelimesi beni hala rahatsız ediyor – teknik olarak doğru kelime, ama hala kariyerimin çok büyük bir kısmında tek seferlik, parçalanmış 'eğitim günleri' olan HİE'yi çağrıştırıyor. Aylar sonra bir sonraki eğitim gününe sendelemek, bana fırlatılanlar arasında çok az bağlantı var veya hiç yok. Öğretirken, tutarlı öğrenmenin, iyi planlanmış, iyi uygulanmış ve amaçlı bir müfredatın en iyisi olduğunu biliyoruz. Buna, bu etkinin yapıldığını nasıl kontrol ettiğimize dair net bir anlayış ekleyin. Ayrıca, zaman içinde tutarlı bir bilgi ve uygulama karışımı oluşturan aralıklı tekrar ve serpiştirmenin işe yaradığını biliyoruz. Bu nedenle, en küçük kreşten en büyük koleje kadar personel için iyi düşünülmüş bir büyüme programını destekleyen sürekli mesleki öğrenme görmek istiyoruz.
Peki tüm bunlar iyi yapıldığında nasıl görünüyor? Geçtiğimiz günlerde Wolverhampton'daki Spring Vale İlkokulu'nu denetledik; denetim raporu, az önce bahsettiğim temalardan bazılarını düzgün bir şekilde birbirine bağlıyor. Çevrimiçi okuyabilirsiniz ve burada bir kısmını özetleyeceğim. Okulda, ilişkiler liderlerin çalışmalarının merkezinde yer alıyor. Öğrenciler ve ailelerle güçlü ve otantik bağlantılara öncelik vermek için bilinçli bir seçim yaptılar. Sonuç olarak, personel öğrencilerini inanılmaz derecede iyi tanıyor. Ebeveynler, çocuklarının eğitiminde ortak olarak dinlendiklerini hissediyor. 'Kal ve oyna' oturumları, personelin çocukların koşullarını en erken yaşlarından itibaren bilmesi anlamına geliyor. Ve tüm etkileşimler sıcaklık, netlik ve saygı ile karakterize ediliyor – öğrencilerin kendilerini değerli ve öğrenmeye hazır hissettikleri bir ortam yaratıyor. Ve bu hiçbir yerden gelmiyor. Liderler, personelin her gün daha fazla uzmanlık oluşturmasına yardımcı olan etkili bir mesleki öğrenme programı tasarladı. Personelin harici eğitime, çoklu akademi güveninden desteğe ve koçluğa erişimi var. Öğretmenler kariyerlerinin başında destekleniyor ve tüm personel, öğrettikleri öğrencilerin belirli ihtiyaçlarına bağlı olan özel eğitim alıyor. Bu, mesleki öğrenmenin uzmanlık oluşturması, birinci sınıf öğretim ve etkileşimi teşvik etmesi ve personeli öğrencilerin öğrenmesine yardımcı olan olumlu bir kültür yaratma konusunda güçlendirmesi için harika bir örnek. Bunun her zaman kolay gelmediğini biliyorum. Bir okulu, bir kaleyi, güvenin her etkileşimde örtük olduğu bir yeri yönetmenin ne gerektirdiğini herkesten daha iyi biliyorsunuz. Çocukların, duvarlarını indirmelerine izin vermeden önce bir öğretmenin tutarlı bir şekilde orada olacağını bilmeleri gerekir. Öğretmenlerini sınıfın önünde görmek – yağmurda veya güneşte, sabah ve öğleden sonra – çocukların ve öğrencilerin 'gelmenin' ne anlama geldiğini ve güvende hissetmenin ne olduğunu anlamalarına yardımcı olur. Bu 'gelme' ruhu, sektör genelinde – her türlü yerde ve ortamda – defalarca gördüğüm bir şey. Bir örnek alternatif eğitimde. İşin ne kadar zor olabileceği hakkında çok güçlü bir şekilde konuşan öğretmenler duydum. Ama aynı zamanda tam da çok ihtiyaç duyuldukları için orada olduklarını söylüyorlar. Ana akım eğitim bir çocuk için uygun olmadığında, ait oldukları bir yer ve onlara inanan insanlar olduğunu hissetmelerine yardımcı olmak daha da önemlidir. Bu eğitimde çalışan öğretmenler, bir çocuğun hayatındaki temel istikrar direği olabileceklerini çok iyi biliyorlar. Aynı şekilde ana akım okullarda, özellikle daha zor olanlarda. Kendi öğretim yıllarımdan biliyorum ki, çocuklar genellikle her gün ne olursa olsun gelip onlara bakacağınızı bilene kadar sizinle konuşmazlar. O öğrenci ne yaşarsa yaşasın. Eve ne götürürlerse götürsünler. Birinin gözlerinin içine bakmak – bir ekrana değil – ve bu yetişkinin size ve potansiyelinize inandığını bilmek olağanüstü güçlü bir şey. Hala öğrettiğim, şimdi yirmili veya otuzlu yaşlarında (söylemekten nefret ediyorum, hatta kırklı yaşlarında!) olan bir çocuğa rastladığım ve ne yaptıklarını duyduğum anlar oluyor. Bana anlattıklarında gururla parlıyorlar, gerçekten heyecanlılar ve bu kesinlikle bulaşıcı! Oldukları mutlu yetişkinleri gördüğümde, bu benim en gurur duyduğum anlardan bazıları.
Bu yenilenen yaklaşımla amacımız her zaman, özellikle en savunmasız ve dezavantajlı olanlar için tüm çocuklar ve öğrenciler için standartları yükseltmek olmuştur. Ebeveynlerine ve bakıcılarına çocuklarının eğitimi hakkında ayrıntılı bilgi vermek. Hepimizin sürekli olarak birbirimizden öğrendiği, kendi kendini geliştiren bir sistemi teşvik etmek. Buna Ofsted'i de dahil ediyorum. Kendi sürekli mesleki öğrenmemizi ve yansıtmamızı istiyoruz – bu sistemle ilgili deneyimlerinizi duymak ve gelişmeye devam etmemizi sağlamak. Bu yüzden lütfen, bizimle ve birbirinizle konuşmaya ve iyi uygulamaları paylaşmaya devam edin. Okumaya, hakkında yayınlamaya, kutlamaya ve ondan öğrenmeye devam edin. Ve eğer bir kurum beklenen standardın altında alırsa, onlara yardım edelim, bazı şeylerde güçlü ve diğerlerinde çalışıyor olmanın tamamen doğal olduğunu kabul edelim. Artık büyük bir değişim döneminden çıktığımız bir aşamadayız. Yeni notlandırma ve yeni tarz denetimler yerleşiyor, bu değişiklikler hakkında daha fazla güven duyduğunuzu duyuyoruz ve şimdi istediğim şey, hepinizin her gün parlak çalışmalarınıza odaklanabilmeniz. Bu parlak çalışmanın genellikle gerçekten zor koşullarda gerçekleştiğini biliyorum. Bunu her zaman tanıyacağız. Yapabileceğiniz en iyi işi yapmanız için sizi her zaman destekleyeceğiz. Ve çocuklar, öğrenciler ve ebeveynleri ve bakıcıları için işleri mümkün olan en iyi hale getirmek için sizinle birlikte çalışmaya devam edeceğiz. Burada olduğunuz için tekrar teşekkürler ve soruları memnuniyetle cevaplarım.
